Αρχείο για Σεπτεμβρίου 2009

Τι θέλουν οι άντρες..

Έστω το εξής απλοποιημένο παράδειγμα:

Μετά από μία μικρή περίοδο αρχικής γνωριμίας, ένας άντρας κάθεται και συζητάει με μία γυναίκα. Και οι δύο κοιτούν κατάματα ο ένας τα μάτια του άλλου. Η γυναίκα ψύχραιμη, ο άντρας έτοιμος να σκουπίσει με άπταιστη μίμηση του Martini-man τα σάλια που του τρέχουν.

Μπορούμε να καταλάβουμε τι θέλουν;;;

Και εδώ θα αναδείξω την πλάνη της μικροαστής κουλτούρας μας όσον αφορά την ψυχολογία των φύλων.

Όλοι λένε ότι οι γυναίκες είναι περίπλοκα, δυσνόητα όντα που οι άντρες (και μερικές φορές και οι ίδιες) δεν έχουν την παραμικρή πιθανότητα να καταλάβουν. Οι άντρες πάλι…. φεύ!

Ε όχι! Κραυγάζω για το δικαίωμα των αντρών στην πολυπλοκότητα! Είμαστε εξίσου σύνθετα όντα!

Προς επίδειξη, θέτω τον εαυτό μου στο πρόσωπο του άνδρα και περιγράφω τα θέλω του:

  • Το άμεσο:

Θέλω να κάνω σεξ. ΤΩΡΑ!

  • Το  επαναληπτικό:

Θέλω να σε εντυπωσιάσω! (Για να κάνω σεξ και αύριο)

  • Το τακτικό:

Θέλω να κάνουμε σχέση! (Για να κάνω ακόμα σεξ και μία βδομάδα αργότερα)

  • Το στρατηγικό:

Θέλω οι υπόλοιπες να δουν ότι κάποια με εγκρίνει! (Για να συνεχίσω να κάνω σεξ και όταν καταλάβεις τι ρεμάλι είμαι)

  • Το ονειροπόλο:

Θέλω να γίνει αυτό που ονειρεύτηκα χτες στον ύπνο μου! (Όπου κάναμε αδιανόητα τρελό σεξ)

  • Το παλινδρομικό:

Θέλω να μην γυρίσω μόνος στο σπίτι το βράδυ! (Και κάνω σεξ με την χούφτα μου)

Και η λίστα συνεχίζεται…

Ορίστε! Και θέλετε να λέτε πως οι άνδρες είναι μονοδιάστατοι!

Για τους μη έχοντες χιούμορ, ανοίξαμε και περιμένουμε τα hatemail σας!

Υπογραφή:
Ο αρσενικο-σοβινιστής / σεξιστής

Disclaimer:

Από όλες τις γυναίκες γύρω μου, θέλω ΕΣΕΝΑ! Γιατί μου αρέσεις, γελάς με τις χαζομάρες που λέω, με αγγίζεις και νιώθω ηλεκτρισμό να με περνάει, γιατί μιλάς και ο υπόλοιπος κόσμος τριγύρω μου θολώνει στο παρασκήνιο μέχρι που βλέπω μόνο τα μάτια σου να με κοιτάζουν.
ΕΣΥ!
Γι’ αυτό ξεκόλλα και κάνε σεξ μαζί μου!

Advertisements

Πρώτη φθινοπωρινή πανσέληνος

Δεν συνηθίζω να ποστάρω στίχους.  Είναι σπάνιο έστω και να τους δίνω σημασία.

Μπορεί να φταίει η πανσέληνος, μπορεί κάτι άλλο.

Αλλά αυτό το τραγούδι περιγράφει με λόγια πράγματα που σκέφτομαι και ούτε στον εαυτό μου δεν μπορώ να περιγράψω.

Όταν πεθαίνει γύρω κάθε ομορφιά
Στίχοι: Παύλος Παυλίδης
Μουσική: Παύλος Παυλίδης

Όταν πεθαίνει γύρω κάθε ομορφιά
Ακούω το σφυγμό σου να χτυπάει
Μέσα στο στήθος μου για λίγο σταματάει
Ο πόνος έστω και για λίγο σταματάει

Όταν πεθαίνει η ομορφιά παντού τριγύρω
Σε ψάχνω γύρω αλλά σε βρίσκω εντός μου
Γύρω απ' τον ήλιο σου κάνω ένα γύρο
Και προσγειώνομαι σ' ένα καινούριο κόσμο

Κατρακυλάω μέσα στον ύπνο μου σα βράχος
Ακούς σκυλιά να ουρλιάζουνε και τρέχεις
Καθώς ξυπνάω μου ψιθυρίζεις "να προσέχεις"
"Πώς άντεξες τόσο καιρό μονάχος;"

Όταν πεθαίνει γύρω κάθε ομορφιά
Ένα πουλί χτυπάει στα τζάμια και πεθαίνει
Πάνω απ' την πόλη η ψυχή του ανεβαίνει
Και ζωγραφίζει στον ορίζοντα φτερά

Όταν πεθαίνει γύρω κάθε ομορφιά
Γίνεται ο κόσμος γυάλινα κομμάτια
Μα έτσι όπως με κοιτάς μ' αυτά τα μάτια
Ο πόνος έστω και για λίγο σταματάει 

Νίκος: Γραμμένο από τον…. έλα ντε, ποιος είσαι πάλι εσύ;;;;; Κάπου σε θυμάμαι αλλά που; Έμενες εδώ παλιά;

Φωνή: …αστράφτει, κοίτα φως…

Μα έτσι όπως με κοιτάς μ’ αυτά τα μάτια
Ο πόνος έστω και για λίγο σταματάει

Doggie Style(ing)

Όχι, δεν θα μιλήσω για την στάση του σεξ. Αν παραπλανηθήκατε, συγγνώμη! 😛

Χτες δούλεψα λίγο παραπάνω την εικόνα που έχω στην κεφαλίδα του blog για να την φέρω περισσότερο στα μέτρα του τίτλου. Τι καλύτερο λοιπόν από το να κάνω το σκυλάκι μου γιατρό.

Photoshoped Dog Doctor

Photoshoped Dog Doctor

Μιας και χρησιμοποίησα εικόνες άλλων, some attributions are in order:

Stethoscope II by dacommunityhospital
Old glasses by pdtnc-stock

Λατρεύω το deviantART αν δεν φαίνεται.

Ο photoshopάκιας!

Περί του κυνός

Το σκυλάκι στην κεφαλίδα του blog το λέγανε Μπάμπη.

Ήταν ένας από τους καλύτερους φίλους στο στρατόπεδο του τεχνικού στη Μυτιλήνη. Λιγάκι ζήτουλας αλλά πάντα περιχαρής και πιστός.

Ο Μπάμπης

Ο Μπάμπης

Τα βράδια κοιμότανε μαζί με την άλλη μασκότ του στρατοπέδου, την γατούλα μας την Μίρλα.

Ο μπάμπης και η Μίρλα

Ο Mπάμπης και η Μίρλα

Δεν θα ξεχάσω το ανεπανάληπτο σκηνικό: Να κάθεται παρέα στη σκοπιά μέχρι που έφευγε τρέχοντας για τον θάλαμο για να συνοδέψει την αλλαγή! Πιο περίεργο πράγμα από σκύλο δεκανέα αλλαγής δεν πέτυχα στον στρατό.

Τον Μπάμπη μετά από κάνα δίμηνο τον διώξανε! Του εύχομαι να έχει βρει καλό φαΐ και μπόλικες σκυλίτσες. Ώρες ώρες κέρδιζε σε ανθρωπιά την πλειοψηφία αυτών που μοιραζόμουν το στρατιωτικό μου.

Νίκος, still as myself

About

Α! Μου το’ πε κι ο ψυχολόγος: Αν σκέφτομαι κάτι να προσπαθώ να το γράψω. Και ας μην βγάζει νόημα. Φέρνει λιγάκι τα πράγματα σε προοπτική. Και έτσι ίσως οι προσωπικότητες αρχίσουν να δουλεύουν μαζί.

Μάλλον προτρέχω όμως. Είμαι ο Νίκος, υπολογιστάκιας, ερασιτέχνης μουσικός και φωτογράφος, με αγάπη στα αεροπλάνα. Γλυκός αλλά kinky, ευγενικός αλλά και κυνικός σε ότι με πονάει. Είμαι παρατηρητής της ανθρώπινης διάδρασης και πασχίζω μάταια να την καταλάβω.

Ώρες ώρες αισθάνομαι ότι είμαι μία μάζα από προσωπικότητες, διακριτές και η καθεμία με τα δικά της θέλω, τα δικά της όνειρα, τις δικές της αυταπάτες και τις δικές τις απογοητεύσεις. Μερικές φορές με τραβάνε σαν διελκυστίνδα από εδώ και από εκεί.

Αλλά μεγαλώνω και αποκτάω βούληση πάνω τους. Με την πείρα ξέρω πως πρέπει να εκφραστούν και να στραφούν όλες προς το ίδιο σημείο. Δεν θα με δείτε χωρίς χαμόγελο.

Ορίστε λοιπόν. Ένα blog για ό,τι με ενδιαφέρει, ό,τι με προβληματίζει. Εμένα ως τον άνθρωπο, τον ψυχολόγο, τον πιλότο, τον @kammenostasocialmedia, τον υπολογιστάκια, τον μουσικό, τον geek.. Ένα κακό μόνο. Θα πρέπει να χρησιμοποιήσουν τον συγγραφέα, και αυτός δεν έχει όρεξη πάντα.

Νίκος, as himself