Αρχείο για Οκτώβριος 2009

Το παν!

Η Ελένη, καθηγήτρια χορού στη σχολή που γράφτηκα για να μάθω tango πέταξε το εξής στο facebook:

kathe mera mporeis na xarizeis mia mezoura xamogelo,mia mezoura aisiodoksia kai polu polu agaph!!! giati einai to pan………

Εμπνεύστηκα ο κακομοίρης, βοήθησε και η ώρα που είναι 4 τα μεσάνυχτα μιας τσαγγαροδευτέρας και σχολίασα το εξής:

Προσοχή προσοχή!!!!!

Διάβασα ότι τα παραπάνω συστατικά σύμφωνα με τον ΕΟΦ περιέχουν ουσίες οι οποίες προκαλούν εκτός των άλλων: Χαρά, ευτυχία, καλή διάθεση, όμόνοια, και αναστέλουν θεμελιώδεις αξίες της καθημερινότητας όπως: Μιζέρια, γκρίνια, φόβος, διχόνια που είναι απαραίτητες για την σωστή λειτουργία του τρόπου ζωής μας!

Ως εκ τούτου οι ουσίες αυτές θεωρούνται ελεγχόμενες και η διακίνηση τους τιμωρείται με εξοστρακισμό «λόγω ρομαντισμού και ανθρωπιάς»

Γιατρέ μου, τι συμπέρασμα βγάζεις εσύ;;;;;

Υπογραφή,
Ο πάντα νοών τον εαυτό ως απροσάρμοστο.
Advertisements

Περί κλάμματος…

Συγχίστηκα σήμερα!

Copy paste στάτους από το facebook:

Kanenas antras,k kamia gunaika den aksizei ta dakrua sou..O monos pou ta aksizei, den 8a se kanei pote na klapseis…

Μεγαλώστε ρε γαμώτο! Δεν είστε 16 χρονών κοριτσάκια. Στην τελική, αν πεθάνει κάποιος που αγαπάς δεν θα κλάψεις; Παραφράζω έχοντας ξεχάσει την πηγή: «Το κλάμμα από την πρώτη στιγμή που γεννιέσαι είναι δείγμα ότι είσαι ζωντανός». Και ότι έχεις την ικανότητα να νιώσεις..

Απαντάω ως εξής:

Όλοι οι άντρες, όλες οι γυναίκες αξίζουν τα δάκρυα σου.. Και αυτός που θα τα αξίζει πιο πολύ, αυτός θα σε κάνει να κλάψεις περισσότερο απ’όλους..

Έχω να πω πολλά, αλλά σίγουρα θα χάσω το νόημα. Αντ’ αυτού:

Ο έρωτας, η αγάπη είναι άνευ όρων παράδοση όλης σου της άμυνας στον άλλον και στον πόνο! Deal with it και μην μου τα σπάτε με τσιτάτα του σχολείου!

Υπογραφή: Ο ρομαντικός

Καλημέρα μου! Δεν ήταν εφιάλτης αυτός!

…..Έχοντας δει τα πρώτα ζόμπι, καταφέρνουμε να φτάσουμε στο αμάξι με την κοπελιά που τρέχαμε να γλιτώσουμε μαζί………

Λίγο πιο πέρα, Τεξανός αστυνομικός με άσπρο καπέλο και ray-ban γυαλί μας σταματάει! Μετά από δύο τρεις ερωτήσεις που κάνει, καταλαβαίνουμε ότι είναι παρανοικός, χώνεται στο πίσω κάθισμα, βγάζει οπλο και με αναγκάζει να οδηγάω με την όπισθεν, ανάποδα σε παραλιακή.

Κατάληξη: Ο τύπος τρώει φρίκη και αρχίζει να μεταμορφώνεται, βρίσκω ευκαιρία και σταματάω, πεταγόμαστε έξω από το αμάξι, μετά από 2 μέτρα μου κολάει το πιστόλι στον κρόταφο… και τρώει τον πυροσβεστήρα στο σβέρκο από την κοπελιά!

Από εκεί μέχρι που ξύπνησα θυμάμαι απλά κλοτσιές, φωνές, μυαλά και αίματα..